Zoeken in deze blog

Translate

Posts tonen met het label witwaspraktijken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label witwaspraktijken. Alle posts tonen

woensdag 15 augustus 2012

Grootste archiveringsschandaal in het Vaticaan (ooit)?

Begin deze week is Paolo Gabriele, 46 jaar oud, officieel in staat van beschuldiging gesteld wegens diefstal van documenten. Hij kan maximaal zes jaar gevangenisstraf krijgen.

Summary
"Vatileaks" has rocked the papal establishment and curial offices in the heart of Rome. Since the beginning of 2012 secret documents have been leaked to the press and the pope's butler has now been uncovered as the confidential insider. The documents have revealed serious infighting over more transparancy, especially in the field of banking.

Vatileaks


In de loop van januari en februari lekten een aantal documenten naar de Italiaanse pers, waaronder persoonlijke brieven aan de paus. In sommige documenten werd corruptie en mismanagement binnen het Vaticaan aangekaart, waardoor er alleszins sprake bleek van een interne machtsstrijd.
In een brief van Carlo Maria Viganò, waarmee het schandaal begon, werd bijvoorbeeld hevig afgegeven op gunstige contracten bij projecten ten behoeve van bevriende firma's, 'false invoicing' en ontbrekend geld. Viganò werd vervolgens vroegtijdig overgeplaatst naar Washington als ambassadeur of nuncio.
De hele affaire werd in de media al gauw Vatileaks gedoopt en heeft sindsdien kranten en weekbladen plus televisieprogramma's in Italië gedomineerd.

Enkele van de documenten.

Gianluigi Nuzzi


Onderzoeksjournalist Gianluigi Nuzzi (geb. 1969) werd via tussenpersonen benaderd door een klokkenluider en kreeg later van deze informant een USB-stick met documenten overhandigd. Op basis hiervan schreef hij een boek, Sua Santita (Zijne Heiligheid), over corruptie en misstanden in het Vaticaan dat medio mei is verschenen.


De redacteur van L'Osservatore Romano (de eigen krant van het Vaticaan) begon bijvoorbeeld een lastercampagne tegen een rivaliserende redacteur van L'Avvenire (een krant namens de bisschoppen) wegens diens seksuele geaardheid met behulp van een krant uit de mediastal van Berlusconi.
Andere brieven tonen collusie tussen de regering van Berlusconi en het Vaticaan over hoe druk van de EU te omzeilen om belasting te betalen voor kerkelijke bezittingen. Grote donaties in cash aan de paus van banken en een televisiepresentator worden beschreven, evenals de gift van een grote truffel ter waarde van 100.000 euro aan de armen.

Machtsstrijd


Nuzzi zegt zelf, in een interview met het Franse katholieke magazine Pèlerin, de Kerk niet te willen schaden en dat hij een eindeloos respect heeft voor paus Benedictus XVI. De paus zou door alle schandalen zijn apostolische hervormingen geblokkeerd zien. De documenten werpen vooral een kwaad licht op kardinaal Tarcisio Bertone, min of meer de premier van het Vaticaan.
Bertone staat als staatssecretaris sinds halverwege 2006 aan het hoofd van de bureaucratie in de contacten met andere nationale kerken en de diplomatieke dienst. Inmiddels is hij verwikkeld geraakt in een machtsstrijd, met als centrum de stad Milaan, over de aanstaande opvolging van paus Benedictus. Als bisschop van Genua bestreed hij eerder onder meer het boek de Da Vinci Code van Dan Brown.

Informatievrijheid

In het boek zijn heel wat vertrouwelijke documenten van het Vaticaan opgenomen. De auteur zegt in het interview zeer weinig over hoe hij aan de documenten geraakte. ‘Gekregen van katholieken die al jaren in het Vaticaan werken. Zij willen de Kerk niet schaden en zijn trouw aan de paus en de Kerk maar zij zijn niet akkoord met de hypocrisie aan de top van de Kerk’, luidt het.
Nuzzi hoopt dat zijn boek zal bijdragen tot wat meer transparantie achter de hoge muren van het Vaticaan. De documenten tonen in ieder geval dat er ook binnen het Vaticaan zorgen bestaan over transparantie. ‘De lekken zijn goed voor het welzijn van de Kerk’. Ook in een ander interview verdedigt hij zich wegens het recht op informatievrijheid.
Volgens de kerk zijn de publicaties daarentegen juist immoreel en zelfs crimineel want gebaseerd op diefstal: volgens aartsbisschop Angelo Becciu heiligt het doel daarom niet de middelen.

Vaticaanse bank


De voorzitter van de Vaticaanse bank, Ettore Gotti Tedeschi, werd een dag na de arrestatie van Gabriele ontslagen wegens een verslechtering van de normen voor goed bestuur. Tedeschi ('the Pope's banker') had voor zijn eigen veiligheid tussentijds een geheim dossier aangelegd met compromitterende informatie over leidende figuren in kerk en politiek voor het geval hij zich moest weren tegen valse aantijgingen of vermoord zou worden.
De bank - ook wel IOR of Instituut voor Religieuze Werken geheten - heeft overigens recent voor het eerst enige opening van zaken gegeven; zij voldoet inmiddels aan de minimale normen voor transparantie binnen de bankensector. De bank beheert ongeveer 35.000 rekeningen van katholieke congregaties, bisdommen etc; de jaarlijkse begroting van het Vaticaan bedraagt ongeveer 250 miljoen euro.



Nuzzi schreef eerder al, in 2010, een vergelijkbaar boek over het financiële wanbeleid van de Vaticaanse Bank - in Nederland verschenen als Vaticaan BV - op basis van 4.000 documenten gevonden in een afgelegen Zwitserse boerderij. De papieren waren van monsignor Renato Dardozzi (1922-2003), een van de invloedrijkste medewerkers van de Vaticaanse bank aan het eind van de vorige eeuw (lees meer over de financiële schandalen van toen).

Onderzoek


Het Vaticaan begon aan de hand van de vele lekken in april een eigen onderzoek met een commissie van kardinalen geleid door kardinaal Julián Herranz, lid van Opus Deï, later ondersteund door de eigen politie of gendarme. Gabriele werd op woensdag 23 mei gearresteerd nadat onderzoekers in zijn appartement een grote hoeveelheid (d.w.z. dozenvol) vertrouwelijke documenten vonden.
Gabriele is voormalig butler of majordomus van paus Benedictus XVI en was in dienst vanaf 2006; hij was tevens korte tijd in dienst van diens voorganger. Gabriele serveerde de paus diens maaltijden, kleedde hem en begeleidde hem ook vaak in de pausmobiel waar hij voorin naast de chauffeur zat. Hij woonde met zijn vrouw en drie kinderen in het Vaticaan.


De paus toonde zich diep geschokt over dit gedrag van zijn naaste vertrouweling. Gabriele zou e-mails en brieven die lagen op het bureau van Georg Gänswein, particulier secretaris van Benedictus, hebben gefotokopieerd en naar de media (lees: Nuzzi) hebben gelekt. Ook Gänswein geldt, naast Bertone, als belangrijk doelwit van tegenstanders van de paus.

De butler heeft het gedaan?


Omdat het Vaticaan geen gevangenis heeft werd Gabriele aanvankelijk vastgehouden in een van de drie politiecellen die het land rijk is, meestal gereserveerd voor zakkenrollers. Dit kan zonder aanklacht tot een maximum van 100 dagen (tweemaal 50 dagen, met eenmaal tussentijdse verlenging). Sinds juli is hij onder huisarrest geplaatst. Indien veroordeeld, zal hij naar een Italiaanse gevangenis verhuizen i.v.m. een uitwisselingsverdrag. Een pardon van de paus behoort echter eveneens tot de mogelijkheden.
Gabriele heeft inmiddels bekend en gezegd de corruptie binnen de kerk te willen bestrijden. Volgens de onderzoekers zou hij aan paranoia leiden en manipuleerbaar zijn. Bij de huiszoeking zijn tevens een cheque aan de paus ter waarde van 100.000 euro, een goudklompje en een zestiende-eeuwse kopie van de Aeneas van Vergilius gaangetroffen.
In de aanklacht is sprake van een handlanger genaamd Claudio Sciarpelletti, een computerexpert (of videoprogrammeur). Hij zou een pakketje met brieven hebben gekregen van Gabriele maar hier verder niet naar om hebben gekeken. Het onderzoek is nog lopende; het Vaticaan overweegt ook nog altijd stappen te nemen tegen Nuzzi. Ook zou Gabriele documenten hebben gedeeld met zijn biechtvader maar die zijn verbrand.
Volgens Nuzzi zou er sprake zijn van tot wel mogelijk twintig informanten. En gedurende de hechtenis van Gabriele is het lekken gewoon doorgegaan. Het echte lek wordt ook wel als Il Corvo (De raaf) aangeduid; de butler zou slechts een zondebok zijn, oftewel il postino (de boodschapper of postbode).

Pausdom: intriges


Dat het Vaticaan een obsessie met geheimhouding heeft staat onderhand wel vast, zoals ook het recente kindermisbruikschandaal heeft aangetoond. Het pausdom is al eeuwenlang het brandpunt van intriges en factiestrijd, hoe klein het ministaatje inmiddels ook moge zijn.
Tot halverwege de negentiende eeuw was de Heilige Stoel tevens een belangrijke regionale speler binnen Europa met internationaal gezag en allure. Wie momenteel kijkt naar de tv-serie The Borgias, met Jeremy Irons als paus Alexander VI, zal wekelijks meesmullen van de als heuse maffiafamilie neergezette Spaanse familieclan der Borgia's eind vijftiende eeuw.



Geheim archief


Het Vaticaan bezit ongetwijfeld een van de mooist denkbare archieven ter wereld: het zogeheten Archivio Segreto. Met in totaal 85 kilometer lengte fungeert het sinds 1612 als het centrale archief van de Heilige Stoel, maar is in wezen het privé-archief van de paus.
Dit jaar wordt tevens een speciale tentoonstelling gehouden in het Capitolijns Museum te Rome van de meest bijzondere kerkhistorische documenten getiteld Lux in Arcana: bekijk een fraaie selectie van documenten.
De spannende trailer van de tentoonstelling (let vooral op de muziek!) mag als voorbeeld dienen hoe archiefonderzoek op aantrekkelijke wijze voor de buitenwacht te presenteren.



Wegens de verschijning van een bijzonder boek over de geheime archieven, werd eerder in 2009 onderstaande video gemaakt met een uitgebreider bezoek aan de archiefruimten - ook wel de Bunker geheten.



Gerelateerde blogs

Grootste archiveringsschandaal in Amerika (ooit)
Grootste archiveringsschandaal in Nederland (ooit)?


Nawoord d.d. 9 november 2012/8 januari 2014

Op 6 oktober is Paolo Gabriele veroordeeld tot achttien maanden gevangenisstraf: de eis tegen hem was aanvankelijk drie jaar, maar men zag ruimte voor diverse verzachtende omstandigheden.  Eerder gedurende het proces klaagde hij nog over mishandeling.
Vrij algemeen wordt verwacht dat de paus hem pardon zal verlenen. Dit is inderdaad gebeurd met Kerstmis 2012, toen de paus hem persoonlijk opzocht in de gevangenis.



vrijdag 10 augustus 2012

Grootste archiveringsschandaal in Amerika (ooit)?

De Standard Chartered Bank wordt ervan beschuldigd jarenlang geld te hebben witgewassen voor onder meer Iran.
De bank zou tussen 2001 en 2007 ca. 60.000 geheime transacties met dit land verborgen hebben gehouden, ter waarde van meer dan $250 biljoen oftewel 200 miljard euro. De bank zou daarmee miljoenen dollars aan provisie hebben binnengehaald.

Summary
Standard Chartered Bank has been accused of being a 'rogue institution', according to a report produced in New York by a new financial watch dog. The bank has systematically evaded (financial) sanctions with Iran. Although the bank has denied the report, a settlement has been agreed upon in order to keep its banking licence.

Onderzoek


De New York State Department of Financial Services doet momenteel onderzoek naar de bank. Deze nieuwe financiële waakhond (opgericht in het najaar van 2011) heeft een negen maanden durend onderzoek gehouden waarbij meer dan 30.000 pagina's aan documenten is doorgenomen. Uit het rapport blijkt onder meer de volgende overtredingen:

- falsifying business records;
- offering false instruments for filing;
- failing to maintain accurate books and records of all transactions effected and all actions taken on behalf of SCB;
- obstructing governmental administration;
- failing to report misconduct to the Department in a timely manner;
- evading Federal sanctions
- and other violations of law

De illegale archiveringspraktijken van de bank zijn daarmee ongekend. De SCB was kortweg 'a rogue institution'.

"SCB's actions left the US financial system vulnerable to terrorists, weapons dealers, drug kingpins and corrupt regimes, and deprived law enforcement investigators of crucial information used to track all manner of criminal activity," volgens het rapport.

En toezichthouder Deloitte krijgt er eveneens van langs. De accountants-en consultancyfirma moest een zogeheten 'look-back review' maken over de periode 2002-2004, maar op verzoek van de SCB werden de passages over verkeerde transacties met Iran afgezwakt.

Elektronisch bankieren


Sinds 1979 gelden er namens de Verenigde Staten economische sancties tegen Iran die in 1995 speciaal op financieel gebied (transacties in US dollars) nog eens werden verscherpt. De onderzochte transacties werden door het filiaal van de bank in New York behandeld.
Een zekere mate van handelen namens Iraanse klanten was tot november 2008 toegestaan zo lang het geld zijn oorsprong niet had in Iran of daar eindigde (zogeheten 'U-turns'). Voor het wel of niet toestaan van dergelijke transacties zijn de (correcte) gegevens van een 'wire-transfer message' (of directe overboeking) cruciaal.
Het elektronisch bankieren gebeurt volgens het zogeheten SWIFT-systeem, een soort internationale betalingsstandaard tussen banken onderling die bestaat vanaf 1973. SWIFT staat daarbij voor Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunications. In het systeem worden zoveel mogelijk gegevens vertaald naar codes.

Uitdraai van een SWIFT-transactie

Iran


In emails die teruggaan tot tenminste 1995 werden door advocaten van de bank suggesties gedaan hoe de sancties te ontlopen. Er werd door het hoger management zelfs een officieel handboek opgesteld voor de illegale praktijken: Quality Operating Procedure Iranian Bank Processing.

"The bank was also accused of falsifying SWIFT wire payment directions by stripping the message of unwanted data that showed the clients were Iranian, replacing it with false entries."

Verwijzingen naar de Iraanse herkomst van de overboekingen, waaronder van de Centrale Bank en Bank Melli, werden te New York verwijderd waarna de transactie met andere gegevens (bv. 'No name given') of codes werd doorgestuurd naar filialen in Europa ten uitvoer.
In 2006 werden voor het eerst intern vragen gesteld over deze methode, maar die werden weggewuifd. Ook uit andere uitlatingen blijkt dat de bedrijfscultuur geen kritiek duldde.

Maatregelen

De geschiedenis van SCB gaat terug tot halverwege de 19e eeuw, hoewel de bank in zijn huidige structuur stamt uit 1969. De bank is opgericht in Azië waar zij nog altijd sterk is vertegenwoordigd; tweederde van de winst komt uit deze regio. Qua omvang is het de vijfde Britse bank. Nadat alle grote Britse banken deze zomer bij financiële schandalen betrokken zijn geraakt, was het nog de enige bank met een intacte reputatie. De bank sponsort o.a. de voetbalclub van Liverpool.


Recent werd ook een andere bank, HSBC, beschuldigd van witwaspraktijken - zij het op kleinere schaal. De SCB zegt sinds 2010 met de Amerikaanse autoriteiten samen te werken in een apart onderzoek. Uit dat eigen onderzoek zou blijken dat er slechts 300 transacties niet door de beugel kunnen met een waarde van $14 miljoen. Ook de Amerikaanse autoriteiten met wie wordt samengewerkt zijn (onaangenaam) verrast over de voorlopige uitkomst in New York, waar de onderzoekers wellicht een te ruime interpretatie van de regels hebben gepleegd.
Medio augustus moet de leiding zich verantwoorden voor de FSD die bij machte is de banklicentie in te trekken. De FSD onderzoekt ook nog transacties met Libië, Myanmar en Soedan. Een eventuele boete zou tientallen tot honderden miljoenen dollars kunnen belopen.


In dezelfde reeks zijn (later) verschenen/If you enjoyed this you might also like to read:
Grootste archiveringsschandaal in Nederland ooit (?)
Grootste archiveringsschandaal in het Vaticaan (ooit)?
Grootste archiveringsschandaal Amerikaanse politie (ooit)?
Grootste archiveringsschandaal Zuidafrikaanse politie ooit?


Gerelateerde blogs
Zoek (3): Engelse wantoestanden (2)



Nawoord 20 augustus 2012

Op de dag voor verschijning van de toezichthouders in New York heeft SCB op 14 augustus een schikking bereikt van 340 miljoen dollar. Een schikking geldt overigens juridisch gezien niet als een schuldbekentenis. Maar op deze wijze is wel juridische vervolging voorkomen. Angst om de bankvergunning te verliezen was waarschijnlijk de voornaamste reden om te schikken.